The Blighty Blues

Ευτράπελα και μη από την γηραία Αλβιόνα...

Thursday, May 12, 2005

Γιάτι ίνε κε γέ μπε κίελ


Transcription: Yiati inü chü ye mbü kiel

Έχει και τα καλά της η θρησκεία (ας πούμε).
Ψάχνοντας το "Πάτερ Ύμων" σε κάποια άλλη γλώσσα, έπεσα σε αυτήν την ιστιοελίδα που το παρουσιάζει σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου, ακόμα και σε καμμιά 80ρια τεχνητές.

Έρριξα και μια ματιά στα Αλβανικά, αλλά αυτό που πήρε το μάτι μου ήταν τα Αλβανικά, γραμμένα με ένα τροποποιημένο Ελληνικό αλφάβητο!. Δείτε το και σε μια ελαφρώς διαφορετικιά έκδοση εδώ. Όπως θα παρατηρήσατε, έχει αρχίσει ήδη να ξεφεύγει λιγο από την χρήση που γνωρίζουμε.

Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτή εικόνα στον νου μου, όλων εκείνων των τυπογραφείων με τις Αλβανικο-Ελληνικές γραμματοσειρούλες τους, τους τυπογράφους σκυμμένους να κάνουν την στοιχειοθέτηση, και τις εφημερίδες να τυπώνονται και να κυκλοφορούν στα... Αλβανο-ελληνικά μου έκανε αρκετή εντύπωση. Που συνέβαιναν όλα αυτά; Το κράτησα στο νού μου για καναν χρόνο. Ας είναι καλά τα μπλόγκ - να έχω κάπου να τα γράφω.

Με αφορμή το άριστο ποστάκι στο μπλόγκ Shraosha-Rakasha, Φραγκοκρατία -- εκεί που η Αρβανίτισσα δεν μπορεί να δεχθεί τον Δραγούμη σαν Έλληνα (ή να πώ ορθόδοξο;) επειδή δεν φοράει... φουστανέλλα, κι ας μιλάει Ελληνικά -- το ξαναθυμήθηκα, και είπα να το μοιραστώ μαζί σας. Αλήθεια, πόσα λίγα ξέρουμε για το άμμεσο παρελθόν μας. Βέβαια για το αρχαίο τα ξέρουμε όλα, ούού όλα! ;-)

Και αν αυτό το ποστάκι σας έρεσε, κοιτάχτε και εδώ, οπού ο "Γιάτι ίνε" παρουσιάζεται σαν "Μπηζήμ Παπαμής" στα Urum, Τούρκικη γλώσσα που ομιλείται σε πολλες περιοχές της Ουκρανίας από απογόνους Ελληνων αποικιστών της Κριμαίας, οπως αναφέρεται.

Τελικά, την πιό ακριβή προσέγγιση της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας, μου φαίνεται οτι την είχε μια παλιά Ελληνική κωμωδία με την Τονια Καζάνη και τον Καλογήρου, αν δεν κάνω λάθος, και λεγόταν "Βαβυλωνία". Πιό ακριβή προσέγγιση, τέλως πάντων, από ο,τι μπούρδα διδάσκουν στα παιδάκια σήμερα.

Και άντε μετά να πείς να εκτιμάμε και να αγαπάμε όλες τις λαϊκές μας παραδόσεις.
Κάποια στιγμή θα σας πώ και τί μου είπαν οι Πομάκοι που έχω γνωρίσει.




4 Comments:

At 12:20 AM, Blogger Aureliano Buendia said...

Καλώς σε βρήκα, κυνικέ μου φίλε. :)
Με σένα και τον Δημήτρη το νετ είναι πλήρες. Να γράφετε συχνά να περνά η ώρα μου ευχάριστα.

 
At 12:28 AM, Blogger talos said...

Λοιπόν μερικά πρόσθετα στοιχεία:

Η "Βαβυλωνία" είναι έργο του Δημητρίου Βυζαντίου γραμμένο στην δεκαετία του 1830 επί Καποδίστρια. Το πλήρες κείμενο μπορείς να το βρείς εδώ.

Η Νότια Αλβανική διάλεκτος γραφόταν τακτικά με το τροποποιημένο Ελληνικό αλφάβητο που σημείωσες. Η Λατινική γραφή καθιερώθηκε ως επίσημη για την Αλβανική γλώσσα το 1908 στην παναλβανική συνδιάσκεψη του Μοναστηρίου (σε μια Ελληνική κατά πλειοψηφία πόλη, μέσα σε Σλάβικο περίγυρο, στην Οθωμανική αυτοκρατορία... η ιστορία της περιοχής είναι η πίκρα του κάθε εθνικιστή)...

Περισσότερα για τις αλβανικές γραφές εδώ.

Θυμάμαι μια αφήγηση του πατέρα μου σε ανύποπτο χρόνο, όταν η Αλβανία ήταν μια αδιαπέραστη χώρα, ότι οι Αλβανοί είχαν ζητήσει την τυπογραφική βοήθεια της Ελλάδας για την καθιέρωση του Ελληνικού αλφαβήτου, αλλά η αδιαφορία των Ελληνικών αρχών τους οδήγησε στην Λατινική.

Δεν θυμάμαι κάποια πηγή και μου μυρίζει κάπως σαν περιαστικός μύθος. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος που να γνωρίζει περισσότερα.

Με γεια το μπλογκ - καλορίζικος!

 
At 6:14 PM, Blogger kkk said...

Προς Προμηθέα:

Η εκτίμηση είναι αμοιβαία - τουλάχιστον.
Έλεγα να γράψω και στο φόρουμ σου, αλλα δυστυχώς δεν γνωρίζω σχεδόν τίποτα για την Ελληνική ακαδημαϊκή ζωή!

Προς talos:

Φανταστικό - να θυμάσε κάτι έτσι, αμυδρά, γιατί το είδες μιά φορά πριν από σχεδόν είκοσι χρόνια και σου έκανε εντύπωση, αναγνώρισες οτι είχε quali?ee, που λέμε εδώ στα μέρη μας, και ξαφνικά να ξαναζωντανεύει και να βρίσκεις οτι είχε ακόμα πιο πολύ βάθος απ' ο,τι μπορούσες να φανταστείς.

Ελπίζω να παίζεται που και που από κανέναν θίασο, και είμαι σίγουρος οτι ακόμα θα προκαλούσε πολύ γέλιο.

>> το κείμενο θα το βρείς εδώ: http://www.mikrosapoplous.gr/extracts/bab/0.html
REEE-zult, που λέμε στα μέρη μας!

- ΚΡΗΣ Κατέχω δα σε, ντεντίμ, τώρα, π' ούρθες κι έφαγες τα κουράδια μας.
- ΑΛΒ. (Με θυμόν) Τφου, αλά μπελιάβερσιν...· ποιος, ορέ, να τρως κουράδιες;

Την έχω πεθυμήσει την Κρήτη.
Πώς χάνονται οι εθνικοί θυσαυροί, ρε γμτ.

Αν κανείς το έχει σε video ας επικοινωνήσει.
talos, I owe you one, mate.

====

BTW, προσέξατε σίγουρα πως διατηρήθηκε η οξεία και η βαρεία, στα Αλβανο-Ελληνικά, ναι;

 
At 7:54 PM, Blogger talos said...

Ούπς... Μια διόρθωση, το επί Καποδίστρια δεν στέκει, ο Βυζάντιος το ανέβασε το 1836! Τον Καποδίστρια τον είχανε φάει από το 1831...

χαίρομαι που φάνηκα χρήσιμος!

 

Post a Comment

<< Home